Afscheid van Gilbert Beerens, een man van verbondenheid

Vandaag namen we afscheid van Gilbert Beerens: echtgenoot, vader, grootvader, vriend en dorpsgenoot. Een man diep geworteld in Sint-Lievens-Esse, en voor velen een vertrouwd en geliefd gezicht.

Gilbert was jarenlang voorzitter van de fanfare van Sint-Lievens-Esse, een taak die hij met trots en overtuiging op zich nam. Hij voelde zich thuis in het verenigingsleven en zette zich steeds in met zijn kenmerkende nauwkeurigheid en stiptheid. Ook in zijn eigen buurt was hij een drijvende kracht: hij hielp mee de buurtfeesten organiseren, altijd met dezelfde inzet en zorg voor samenhorigheid. Voor Gilbert waren afspraken geen woorden, maar echte engagementen.

Zijn hart klopte ook voor het voetbal. De voetbalmicrobe had hem stevig te pakken. Hij speelde jarenlang in Borsbeke, was trainer in Meerbeke, en later kon je hem op haast elk voetbalveld in de streek tegenkomen... supporterend, kijkend, genietend. Met dezelfde fierheid stond hij langs de lijn wanneer zijn eigen zonen voetbalden, en later genoot hij minstens even hard van de matchen van zijn kleinkinderen. Die momenten vervulden hem met trots.

Wie Gilbert kende, wist dat hij het leven graag vierde. Een eetfestijn sloeg hij zelden over en een Duvel smaakte hem altijd. In die kleine, eenvoudige momenten zat zijn levensvreugde: samen zijn, lachen, praten, proeven, genieten.

Toch lag zijn grootste trots altijd thuis: zijn kinderen en kleinkinderen. Drie zonen en vijf kleinkinderen, stuk voor stuk mensen waar hij met glunderende ogen over sprak. Zijn gezin was zijn anker, zijn begin en zijn einde.

Velen zullen hem ook herinneren als meester Beerens, de leerkracht van het schooltje in Esse. Generaties kinderen begeleidde hij met geduld, discipline en liefde voor het vak. Voor velen was hij een meester om nooit te vergeten.

Thuis vond je Gilbert vaak in zijn perfect onderhouden tuin. Elk blaadje, elk plantje had zijn vaste plaats. De tuin lag er altijd gelikt bij... precies zoals hij het graag had. Dat oog voor detail typeerde hem: verzorgd, precies, toegewijd.

En wanneer het kon, trok hij er graag op uit met Irene. Samen genoten ze van reizen, van nieuwe plekken en nieuwe ontmoetingen. Steeds met dezelfde eenvoud, warmte en openheid die zo typisch waren voor hem. Gilbert laat een grote leegte achter, maar ook een rijke schat aan herinneringen. Een leven dat geleefd werd met inzet, liefde, humor en trouw. Laat ons vandaag niet enkel afscheid nemen, maar vooral dankbaar zijn dat we hem hebben mogen kennen.

Rust zacht, Gilbert. Je leeft verder in iedereen die je graag zag.

Tekst bezorgd door Dietrich De Clercq, schoonzoon van Gilbert